1e schrijfblog

Schrijven is zo’n mooi instrument om op verhaal te komen. Afgelopen week mocht ik ongebreideld uitwijden over een belangrijk persoon uit mijn jeugd. Via een mind map kwam ik uit bij mijn oma en schreef ik 10 minuten onafgebroken over de manier waarop zij een rol heeft gespeeld. Het leverde een hoop warme herinneringen op. Na afloop daarvan rolde er ook nog een rondeel uit mijn pen.

Mijn oma

Wat een fijne open armen

Wat een warm welkom gevoel

Wat een hoop gedeeld geluk

Wat een fijne open armen

Wat een liefdevol gebaar

Wat een waardevol geschenk

Wat een warm welkom gevoel

Wat een fijne open armen

Zo dadelijk ga ik mijn oma het rondeel brengen. Zij deelt nog altijd in momenten van geluk en momenten die minder aangenaam zijn, als dat geen rijkdom is. Binnenkort wordt ze 85. Dat ik een schrijfsel aan een ander laat lezen, komt niet vaak voor. Meestal blijven ze binnen gesloten deuren. Dat kan ik een ieder aanraden: sta jezelf toe om te schuren, fluisteren, prutsen, spelen, onthutsen, bloeien, ontdekken, onderzoeken, ontmoeten, onthullen, zoeken, raken, verwarmen, koesteren, loftrompetten op papier. Kortom: schrijf lekker voor jezelf en zorg ervoor dat niemand (ongevraagd) je schrijfsels leest. Dat geeft vrijheid.

Schrijfoefening: Maak een mind map van belangrijke personen uit de eerste 10 jaar van je leven. Kies er een persoon uit aan wie je warme herinneringen koestert en schrijf daar 10 minuten over. Neem een voorval in je verhaal op en zet je zintuigen open bij het schrijven. Laat je pen het papier niet verlaten, herhaal de laatste zin als je niets meer te schrijven weet en de tijd is nog niet om. Je zult zien dat er vanzelf weer inspiratie komt. Veel plezier!