Het kunstenaarsuitje: auto’s, teckels en inwijkelingen

schilderij teckel door Stephanie

schilder/auteur: Stephanie

 

De voorpret was weer groot voor het halfjaarlijkse kunstenaarsuitje van de Schrijfgroep. Stiekeme hints, karige antwoorden op de nieuwsgierige vragen van de Schrijfgroepers en pas op de plek des kunstenaars werd duidelijk wat we gingen doen om onze scheppende bron te voeden, de horizon te verbreden, plezier te hebben en met andere ogen te kijken. Dit keer waren wij te gast bij Esther Stichter. Wij schreven en dichtten over haar schilderijen en haalden herinneringen op, zoals Nico Dijkshoorn vaak zo mooi doet.

Dit leverde de mooiste, vaak hilarische verhalen op. Over teckels in de sneeuw (net goed!), inwijkelingen en de slome autobotsing die het kind al tijden zag aankomen, maar vergat te vertellen aan de bestuurster. Én dit verbeeldden we dan weer. Zie de teckel van Stephanie (mooi!). Met dit kunstenaarsuitje rondden we deze editie van de Schrijfgroep, thema ‘Verstilsels’.

Ook zin om deel te nemen aan de Schrijfgroep? Wees er snel bij, er zijn nog twee plekjes vrij.

Een vredesoffensief

Illustratie: Pleun

 

Wat wens ik de ander nu het liefst toe voor de feestdagen en het nieuwe jaar? Deze vraag heb ik een paar dagen meegenomen, naar binnen, naar buiten. En zo kwam ik uit bij vrede. Waar vrede is, is liefde, heb ik ervaren. Vrede is rust, is oké zijn met wie je (niet) bent en waar je je ( niet) bevindt in het leven. Vrede is overzicht hebben. Een goede lichamelijke gezondheid is zonder vrede lang zoveel niet waard als met. Een slechte gezondheid is beter te dragen wanneer je vrede ervaart… En als ik soms ergens naar verlang tijdens het avondeten met pubers, is het… vrede. Als ik naar het nieuws kijk: vrede. Ook vraag ik me geregeld af welke beslissingen onze wereldleiders zouden nemen als zij in vrede waren met hun zuiverste zelf.
Vrede is pure ontspanning. Zeker als er eerder vuurwerk is geweest tussen mensen. Vrede is een weldaad, een werkwoord. Een toestand om steeds weer naar toe te bewegen. Nadat ik twee jaar geleden India had bezocht, viel mij pas goed op hoe vaak ik ontevreden was, een rupsje nooitgenoeg. Waar ik me overigens ook nog voor schaamde, met als gevolg nog minder vrede. India maakt licht en duister meer zichtbaar, had mijn geestelijk leraar al gewaarschuwd. En zo begon ik mijn eigen vredesoffensief.
Ik merkte dat het deels een gewoonte was om in de ontevreden-modus te zitten. Ik kwam erachter dat ik teveel keek naar wat er niet was (niet genoeg aandacht, bevestiging, harmonie). Ik richtte mijn blik hiermee de verkeerde kant op. Loslaten was wat nodig was. Het loslaten van verlangens en verwachtingen die borg staan voor teleurstellingen. Ook realiseerde ik me dat ik mijn vinger te vaak naar anderen wijs als er iets niet goed gaat. Keek ik wéér de verkeerde kant op. Het valt ook niet mee om in de eigen spiegel te kijken! Maar het loont wel: dit bij mijzelf blijven, het naar binnen luisteren. Het maakt krachtig en zorgt ervoor dat ik zelf aan het roer sta (=vredesmacht :). Vrede is daarom voor mij ook dankbaarheid en vreugde. Ik ben steeds meer blij met mezelf en mijn omgeving. Met mijn hele leven!
Daarom wens ik jou en mij (meer) VREDE!
Bijna vertrek ik weer naar India. Ben benieuwd wat er nu gaat schuren/glans behoeft…

Thema ‘Verstilsels’: wat je verzint, ben je zelf

 

 

Het nieuwe schrijfseizoen begint bijna, morgen om precies te zijn. Dan meldt de Schrijfgroep zich weer in het Schrijftheater. ‘Ik kan niet wachten’, appte een van de trouwe deelnemers al. Thema dit keer is ‘Verstilsels’, en natuurlijk komt dit niet uit de lucht vallen. De uitspraak ‘wat je schrijft, ben jezelf’, is ook van toepassing op mij als cursusleider (Wat je doceert, ben je zelf)! Ik heb steeds meer behoefte aan rust en stilte, aan verdieping. Het tegenovergestelde kortom van maar doorjakkeren om alle to do-lijstjes af te krijgen. Veel te doen is er sowieso wel als moeder (huishoudster, chauffeur, kokkin, agendabeheerder etc) van drie kinderen, als journaliste en als schrijfster van wie binnenkort een nieuw boek verschijnt waar ook nog een en ander bij komt kijken. Maar, en nu komt het, niet meer vanuit die druk, vanuit het moeten, vanuit het aan verwachtingen willen voldoen, iets nastreven… nee, dat wil ik niet meer. Ik krijg er namelijk de zenuwen van. Ik wil juist in alle rust en vrede mijn ding doen, of laten. Ik wil graag vanuit vertrouwen en inspiratie leven, me open stellen voor wat er komt en gek genoeg krijg ik de dingen dan ook voor elkaar. Al vraagt het veel alertheid om de to do-lijstjes die blijven binnenvallen steeds opnieuw los te laten.

De schrijfgroep gaat onthaasten op papier

En zo komt het dat de Schrijfgroep gaat onthaasten op papier en wordt uitgenodigd om stil te worden van binnen, zodat wij ons kunnen afstemmen op de verhalen die daar leven en verteld willen worden. Zodat we vanuit deze verbinding kunnen schrijven en leven. Want schrijven is zo’n mooi instrument om tot meer bewustwording te komen. En niet te vergeten: plezier te maken, te lachen om en met onszelf!
Het Schrijftheater als oase van rust voor alle bezoekers… een mooie gedachte!

 

Meer lezen over de Schrijfgroep?

 

Kunstenaarsafspraakje Stoute Schoenen

stoute schoenen

 

Op 16 december sloot de Schrijfgroep de editie ‘Ontspant eer ge be-zint’ af met het niet te versmaden kunstenaarsafspraakje. Welke schoenen draag je het liefst? Met wie van de aanwezigen zou je eens van schoenen willen ruilen? Welke tred zou je lopen? Waartoe zou je meer genegen zijn? Niet alleen lieten we onze pennen cirkelen rond dit thema, ook paradeerden wij onder begeleiding van dramaturg en stembevrijder Jolanda Mulder van KYK Levenskunst op allerlei schoenen om aan den lijve te ondervinden wat dit in ons losmaakte en welke stoute schoenen we in 2018 willen aantrekken.

We hadden lol, liepen op te grote voet, stonden in elkaars schoenen en weten nu precies waar het schoentje nijpt…:) Een boost voor onze creativiteitszin en lachspieren: tijdens de spontane scenes die we speelden op onze nieuwe schoenen en tijdens het schoenen lezen: op basis van alleen een schoen vertelde Jolanda (achter een gordijn gezeten) wat voor een type de drager van deze schoen is. Wederom een geslaagde afsluiting van alweer zo’n fijne Schrijfgroep.

Wil je deelnemen aan de nieuwe editie van de Schrijfgroep die begint op 23-01 2018, thema Fijn-zinnig? Wees er snel bij. Er zijn nog slechts een paar plekken.

 

Afsluitend elfje Korine

schoenen

ze spreken

en nodigen uit

om nieuwe stappen te

zetten

 

Contact

Heeft u een vraag of wilt u zich aanmelden voor een cursus?
  • U kunt ook bellen of direct e-mailen: M: 06 - 498 949 22 E: info@bijzondereverhalen.nl

 

Persoonlijke nood/noot 2017 en verder: ontspan!

Think like a Genius, work like a giant, live like a saint

 

Wat betekende 2017 voor mij, voor jou? Wat is geleerd, gegeven, ontvangen, gecreëerd? Wat is er geboren, tot een einde gekomen, op je bord geschoven, van jou weggenomen? Welke mensen, ideeën, vragen, thema’s of kunst heb je ontmoet?

Deze vragen horen voor mij bij deze periode van de 12 heilige nachten, waarin ik met behulp van schijfopdrachten terugblik op het oude jaar, en een rode draad mocht ontdekken, die zich makkelijk liet raden. Mijn antwoord op elke vraag, gebeurtenis en elk gevoel was namelijk: ontspan! Zelfkritiek? Ontspan! Jubelend? Ontspan! Tegenslag? Ontspan! Controledwang? Ontspan! Onverdraagzaam? Ontspan! To do-stress? Ontspan! Hard m’n best doen? Ontspan!

Ik merkte aan den lijve dat ik alleen vanuit ontspanning kan openstaan voor het grote en het kleine van elke dag, me alleen zo kan verbinden en werkelijke vrede kan ervaren. En ik zou willen (oh, zit ik toch weer m’n best te doen: )) dat ik het ontspannen onder de knie heb, maar nee, me inspannen of gespannen voelen is ook een gewoonte die verdraaid lastig is af te leren. Ik borduur daarom in 2018 met mijn rode draad gewoon weer vrolijk voort op dit thema.

Van Himalaya naar Heuvelrug

Naast rood was er nog veel meer geur en kleur te ontdekken in 2017. Het jaar begon voor mij aan de voet van de Himalaya en eindigde op mijn geboortegrond op de Utrechtse Heuvelrug. Het was een jaar vol prachtige (nieuwe) ontmoetingen, waarin ik het ontzagwekkende boek De Keuze las van de Joodse therapeut Edith Eva Eger. Een jaar waarin het Schrijfcafé bij het prettige Kamp&Rozen z’n intrede deed én waarin een nieuw boek geboren werd: dit zal in september 2018 verschijnen. Het voelt daarom als een buitengewoon kleur-rijk jaar.

En zo ga ik verder, 2018 in, een, zo lijkt het, opwindende tijd vol mogelijkheden. Toe maar, klinkt het, ga, leer, lach, laat los, geef je over aan wat het leven brengt, vertrouw erop dat dit het beste is wat je kan overkomen… En weet je wat ik zo mooi vind: juist tijdens deze 12 Heilig nachten ervaar ik de kracht van het schrijven weer aan den lijve.

 

Graag wens ik  jou een ontspannen en geïnspireerd 2018 toe!

 

PS1: Meer lezen over heilige nachten-projecten.

PS2: Lijkt het jou mooi om tijdens de Heilige nachten van 2018/2019 met me mee te schrijven? Laat het me weten.