Thema ‘Verstilsels’: wat je verzint, ben je zelf

 

 

Het nieuwe schrijfseizoen begint bijna, morgen om precies te zijn. Dan meldt de Schrijfgroep zich weer in het Schrijftheater. ‘Ik kan niet wachten’, appte een van de trouwe deelnemers al. Thema dit keer is ‘Verstilsels’, en natuurlijk komt dit niet uit de lucht vallen. De uitspraak ‘wat je schrijft, ben jezelf’, is ook van toepassing op mij als cursusleider (Wat je doceert, ben je zelf)! Ik heb steeds meer behoefte aan rust en stilte, aan verdieping. Het tegenovergestelde kortom van maar doorjakkeren om alle to do-lijstjes af te krijgen. Veel te doen is er sowieso wel als moeder (huishoudster, chauffeur, kokkin, agendabeheerder etc) van drie kinderen, als journaliste en als schrijfster van wie binnenkort een nieuw boek verschijnt waar ook nog een en ander bij komt kijken. Maar, en nu komt het, niet meer vanuit die druk, vanuit het moeten, vanuit het aan verwachtingen willen voldoen, iets nastreven… nee, dat wil ik niet meer. Ik krijg er namelijk de zenuwen van. Ik wil juist in alle rust en vrede mijn ding doen, of laten. Ik wil graag vanuit vertrouwen en inspiratie leven, me open stellen voor wat er komt en gek genoeg krijg ik de dingen dan ook voor elkaar. Al vraagt het veel alertheid om de to do-lijstjes die blijven binnenvallen steeds opnieuw los te laten.

De schrijfgroep gaat onthaasten op papier

En zo komt het dat de Schrijfgroep gaat onthaasten op papier en wordt uitgenodigd om stil te worden van binnen, zodat wij ons kunnen afstemmen op de verhalen die daar leven en verteld willen worden. Zodat we vanuit deze verbinding kunnen schrijven en leven. Want schrijven is zo’n mooi instrument om tot meer bewustwording te komen. En niet te vergeten: plezier te maken, te lachen om en met onszelf!
Het Schrijftheater als oase van rust voor alle bezoekers… een mooie gedachte!

 

Meer lezen over de Schrijfgroep?

 

Kunstenaarsafspraakje Stoute Schoenen

stoute schoenen

 

Op 16 december sloot de Schrijfgroep de editie ‘Ontspant eer ge be-zint’ af met het niet te versmaden kunstenaarsafspraakje. Welke schoenen draag je het liefst? Met wie van de aanwezigen zou je eens van schoenen willen ruilen? Welke tred zou je lopen? Waartoe zou je meer genegen zijn? Niet alleen lieten we onze pennen cirkelen rond dit thema, ook paradeerden wij onder begeleiding van dramaturg en stembevrijder Jolanda Mulder van KYK Levenskunst op allerlei schoenen om aan den lijve te ondervinden wat dit in ons losmaakte en welke stoute schoenen we in 2018 willen aantrekken.

We hadden lol, liepen op te grote voet, stonden in elkaars schoenen en weten nu precies waar het schoentje nijpt…:) Een boost voor onze creativiteitszin en lachspieren: tijdens de spontane scenes die we speelden op onze nieuwe schoenen en tijdens het schoenen lezen: op basis van alleen een schoen vertelde Jolanda (achter een gordijn gezeten) wat voor een type de drager van deze schoen is. Wederom een geslaagde afsluiting van alweer zo’n fijne Schrijfgroep.

Wil je deelnemen aan de nieuwe editie van de Schrijfgroep die begint op 23-01 2018, thema Fijn-zinnig? Wees er snel bij. Er zijn nog slechts een paar plekken.

 

Afsluitend elfje Korine

schoenen

ze spreken

en nodigen uit

om nieuwe stappen te

zetten

 

Contact

Heeft u een vraag of wilt u zich aanmelden voor een cursus?
  • U kunt ook bellen of direct e-mailen: M: 06 - 498 949 22 E: info@bijzondereverhalen.nl

 

Persoonlijke nood/noot 2017 en verder: ontspan!

Think like a Genius, work like a giant, live like a saint

 

Wat betekende 2017 voor mij, voor jou? Wat is geleerd, gegeven, ontvangen, gecreëerd? Wat is er geboren, tot een einde gekomen, op je bord geschoven, van jou weggenomen? Welke mensen, ideeën, vragen, thema’s of kunst heb je ontmoet?

Deze vragen horen voor mij bij deze periode van de 12 heilige nachten, waarin ik met behulp van schijfopdrachten terugblik op het oude jaar, en een rode draad mocht ontdekken, die zich makkelijk liet raden. Mijn antwoord op elke vraag, gebeurtenis en elk gevoel was namelijk: ontspan! Zelfkritiek? Ontspan! Jubelend? Ontspan! Tegenslag? Ontspan! Controledwang? Ontspan! Onverdraagzaam? Ontspan! To do-stress? Ontspan! Hard m’n best doen? Ontspan!

Ik merkte aan den lijve dat ik alleen vanuit ontspanning kan openstaan voor het grote en het kleine van elke dag, me alleen zo kan verbinden en werkelijke vrede kan ervaren. En ik zou willen (oh, zit ik toch weer m’n best te doen: )) dat ik het ontspannen onder de knie heb, maar nee, me inspannen of gespannen voelen is ook een gewoonte die verdraaid lastig is af te leren. Ik borduur daarom in 2018 met mijn rode draad gewoon weer vrolijk voort op dit thema.

Van Himalaya naar Heuvelrug

Naast rood was er nog veel meer geur en kleur te ontdekken in 2017. Het jaar begon voor mij aan de voet van de Himalaya en eindigde op mijn geboortegrond op de Utrechtse Heuvelrug. Het was een jaar vol prachtige (nieuwe) ontmoetingen, waarin ik het ontzagwekkende boek De Keuze las van de Joodse therapeut Edith Eva Eger. Een jaar waarin het Schrijfcafé bij het prettige Kamp&Rozen z’n intrede deed én waarin een nieuw boek geboren werd: dit zal in september 2018 verschijnen. Het voelt daarom als een buitengewoon kleur-rijk jaar.

En zo ga ik verder, 2018 in, een, zo lijkt het, opwindende tijd vol mogelijkheden. Toe maar, klinkt het, ga, leer, lach, laat los, geef je over aan wat het leven brengt, vertrouw erop dat dit het beste is wat je kan overkomen… En weet je wat ik zo mooi vind: juist tijdens deze 12 Heilig nachten ervaar ik de kracht van het schrijven weer aan den lijve.

 

Graag wens ik  jou een ontspannen en geïnspireerd 2018 toe!

 

PS1: Meer lezen over heilige nachten-projecten.

PS2: Lijkt het jou mooi om tijdens de Heilige nachten van 2018/2019 met me mee te schrijven? Laat het me weten.

Moeder Ganga

Eigenlijk ben ik net iets te laat om jou een pracht 2017 te wensen. Ik was namelijk elders, waarover hieronder meer… Maar ik doe het toch: de ander iets moois wensen is toch altijd fijn? Daarom: een jaar vol lichtpuntjes, (schrijf)plezier en nog veel meer creativiteit gewenst.

Dit beleefde ik rond alle feestdagen:

 

moeder ganga

 

Moeder Ganga

Overal waar ik was, liep u naast me. Soms vlakbij, soms op afstand. Vanuit de Himalaya sluipen we om u heen met de auto, in de stad lopen we aan uw zijde en eten we elke middag op een nieuwe plek met het uitzicht op uw grijsgroene wateren. Dan zachtjes meanderend, dan woest kletterend. Altijd heilig stromend, zonder begin, zonder einde. Alle handel en wandel in en om Rishikesh is op u afgestemd. De tempels liggen aan uw voeten. Overal mensen die bij u bidden en voor u zingen. Daar wordt iemand gedoopt, daar een offer aan u gebracht met bloemen of kaarsen. In de verte een lijkverbranding. Zo’n honderd meter verderop wassen wij onze voeten en zonden schoon. Ondertussen wordt er gegild vanuit de boten vol rafters.

Elke ochtend loop ik vanuit het hotel naar u toe. Voorbij de huizen, de hutjes, de tentjes. Voorbij de zwerfhonden, de varkens en natuurlijk de heilige koeien. Voorbij de winkeltjes met groenten, pinda’s en zakjes snoep. Voorbij de fietsers, brommers en toeterende tuk-tuks die steeds stoppen om te vragen of ik een lift nodig heb. Voorbij het beeld van Shiva, die een klein tempeltje aan de weg siert. Voorbij de dam, die u stopt en leidt. Daar te zitten, met al mijn duizenden gedachten. Duizend stappen van meditatie vandaan. En toch het gevoel hebben lichter te worden. Eén te zijn. Volkomen vrij. Daar in uw schoot. Ik had er voor eeuwig willen blijven.

Wie was juffrouw Tilly?

Kikkervel
Vogels kirren
Rozen blazen geuren…
Pennen koken keizerlijke verhalen
Kunstenaarsuitje!

Kunstenaarsuitje

Het hele seizoen werken we naar het kunstenaarsuitje toe, naar in feite het creatieve hoogtepunt van de Schrijfgroepeditie, dat dit keer als thema Waan-Zin had. Ook nu was de invulling van het kunstenaarsuitje een grote verrassing. Pas de dag ervoor deelde ik het adres mee… Als kleine hint had ik de groepsafbeelding veranderd in een portretfoto van juffrouw Tilly. Tot zover de voorpret.

We ontmoetten elkaar op 11 juni bij het poortgebouw van Huis Doorn en startten met een kleine picknick op de trappen rechts van het museum bij de vroegere personeelsingang. Deze heeft juffrouw Tilly, mijn oude overbuurvrouw, vroeger talloze malen gebruikt toen zij als kamermeisje werkte voor de tweede vrouw van de Keizer: Hermine. Aan de Schrijfgroepers de taak om haar levensverhaal te schrijven op basis van mijn informatie, de rondleiding door het museum en hun eigen verbeelding. Dan zou je denken dat er louter rooskleurige verhalen geschreven worden, daar in de rozentuin van de keizer…

Het was hoe dan ook een edel kunstenaarsuitje! En wat geeft samen schrijven een extra dimensie. Goed voor nieuwe creatieve verbindingen in letterlijke én figuurlijke zin. Ook lid worden van de Schrijfgroep, die start op 30 augustus a.s. en als thema Schrijfst(r)oom heeft?

 

De kers op de taart: het kunstenaarsuitje van de Schrijfgroep

De kers op de taart: het kunstenaarsuitje van de Schrijfgroep