Het kunstenaarsuitje: auto’s, teckels en inwijkelingen

schilderij teckel door Stephanie

schilder/auteur: Stephanie

 

De voorpret was weer groot voor het halfjaarlijkse kunstenaarsuitje van de Schrijfgroep. Stiekeme hints, karige antwoorden op de nieuwsgierige vragen van de Schrijfgroepers en pas op de plek des kunstenaars werd duidelijk wat we gingen doen om onze scheppende bron te voeden, de horizon te verbreden, plezier te hebben en met andere ogen te kijken. Dit keer waren wij te gast bij Esther Stichter. Wij schreven en dichtten over haar schilderijen en haalden herinneringen op, zoals Nico Dijkshoorn vaak zo mooi doet.

Dit leverde de mooiste, vaak hilarische verhalen op. Over teckels in de sneeuw (net goed!), inwijkelingen en de slome autobotsing die het kind al tijden zag aankomen, maar vergat te vertellen aan de bestuurster. Én dit verbeeldden we dan weer. Zie de teckel van Stephanie (mooi!). Met dit kunstenaarsuitje rondden we deze editie van de Schrijfgroep, thema ‘Verstilsels’.

Ook zin om deel te nemen aan de Schrijfgroep? Wees er snel bij, er zijn nog twee plekjes vrij.

Een vredesoffensief

Illustratie: Pleun

 

Wat wens ik de ander nu het liefst toe voor de feestdagen en het nieuwe jaar? Deze vraag heb ik een paar dagen meegenomen, naar binnen, naar buiten. En zo kwam ik uit bij vrede. Waar vrede is, is liefde, heb ik ervaren. Vrede is rust, is oké zijn met wie je (niet) bent en waar je je ( niet) bevindt in het leven. Vrede is overzicht hebben. Een goede lichamelijke gezondheid is zonder vrede lang zoveel niet waard als met. Een slechte gezondheid is beter te dragen wanneer je vrede ervaart… En als ik soms ergens naar verlang tijdens het avondeten met pubers, is het… vrede. Als ik naar het nieuws kijk: vrede. Ook vraag ik me geregeld af welke beslissingen onze wereldleiders zouden nemen als zij in vrede waren met hun zuiverste zelf.
Vrede is pure ontspanning. Zeker als er eerder vuurwerk is geweest tussen mensen. Vrede is een weldaad, een werkwoord. Een toestand om steeds weer naar toe te bewegen. Nadat ik twee jaar geleden India had bezocht, viel mij pas goed op hoe vaak ik ontevreden was, een rupsje nooitgenoeg. Waar ik me overigens ook nog voor schaamde, met als gevolg nog minder vrede. India maakt licht en duister meer zichtbaar, had mijn geestelijk leraar al gewaarschuwd. En zo begon ik mijn eigen vredesoffensief.
Ik merkte dat het deels een gewoonte was om in de ontevreden-modus te zitten. Ik kwam erachter dat ik teveel keek naar wat er niet was (niet genoeg aandacht, bevestiging, harmonie). Ik richtte mijn blik hiermee de verkeerde kant op. Loslaten was wat nodig was. Het loslaten van verlangens en verwachtingen die borg staan voor teleurstellingen. Ook realiseerde ik me dat ik mijn vinger te vaak naar anderen wijs als er iets niet goed gaat. Keek ik wéér de verkeerde kant op. Het valt ook niet mee om in de eigen spiegel te kijken! Maar het loont wel: dit bij mijzelf blijven, het naar binnen luisteren. Het maakt krachtig en zorgt ervoor dat ik zelf aan het roer sta (=vredesmacht :). Vrede is daarom voor mij ook dankbaarheid en vreugde. Ik ben steeds meer blij met mezelf en mijn omgeving. Met mijn hele leven!
Daarom wens ik jou en mij (meer) VREDE!
Bijna vertrek ik weer naar India. Ben benieuwd wat er nu gaat schuren/glans behoeft…

Thema ‘Verstilsels’: wat je verzint, ben je zelf

 

 

Het nieuwe schrijfseizoen begint bijna, morgen om precies te zijn. Dan meldt de Schrijfgroep zich weer in het Schrijftheater. ‘Ik kan niet wachten’, appte een van de trouwe deelnemers al. Thema dit keer is ‘Verstilsels’, en natuurlijk komt dit niet uit de lucht vallen. De uitspraak ‘wat je schrijft, ben jezelf’, is ook van toepassing op mij als cursusleider (Wat je doceert, ben je zelf)! Ik heb steeds meer behoefte aan rust en stilte, aan verdieping. Het tegenovergestelde kortom van maar doorjakkeren om alle to do-lijstjes af te krijgen. Veel te doen is er sowieso wel als moeder (huishoudster, chauffeur, kokkin, agendabeheerder etc) van drie kinderen, als journaliste en als schrijfster van wie binnenkort een nieuw boek verschijnt waar ook nog een en ander bij komt kijken. Maar, en nu komt het, niet meer vanuit die druk, vanuit het moeten, vanuit het aan verwachtingen willen voldoen, iets nastreven… nee, dat wil ik niet meer. Ik krijg er namelijk de zenuwen van. Ik wil juist in alle rust en vrede mijn ding doen, of laten. Ik wil graag vanuit vertrouwen en inspiratie leven, me open stellen voor wat er komt en gek genoeg krijg ik de dingen dan ook voor elkaar. Al vraagt het veel alertheid om de to do-lijstjes die blijven binnenvallen steeds opnieuw los te laten.

De schrijfgroep gaat onthaasten op papier

En zo komt het dat de Schrijfgroep gaat onthaasten op papier en wordt uitgenodigd om stil te worden van binnen, zodat wij ons kunnen afstemmen op de verhalen die daar leven en verteld willen worden. Zodat we vanuit deze verbinding kunnen schrijven en leven. Want schrijven is zo’n mooi instrument om tot meer bewustwording te komen. En niet te vergeten: plezier te maken, te lachen om en met onszelf!
Het Schrijftheater als oase van rust voor alle bezoekers… een mooie gedachte!

 

Meer lezen over de Schrijfgroep?

 

Het papier als spiegel

Schrijven laat zien wat er in je leeft, wat er onder de oppervlakte aanwezig is en wat in beweging gezet wil worden. Ook voor mij zelf werd de kracht van het schrijven weer heel tastbaar, toen ik een portret maakte van een oude vriend die afgelopen november stierf.

In een paar minuten verscheen op papier wat deze leermeester zo bijzonder maakte voor mij: zijn grote rust waarin het zo prettig toeven was, het vertrouwen dat hij uitstraalde, en bovenal zijn vermogen om zonder oordeel te luisteren.

Schrijven maakt bewust! Van mensen, gebeurtenissen, processen, talenten, verlangens en gevoelens die gekend willen worden. En schrijven zorgde ervoor dat ik hem nog meer ben gaan waarderen. Dag lieve Jac.

 

 

Foto: Marry van Veldhuijsen, Henschotermeer, december 2014

Ready made-gedicht

Een voorbeeld van een ready made-gedicht (een aanrader om zelf te maken).

Kunstenaarsuitje

Lenteweer verkent
Kasteel Amerongen
m’n ogen fotografeerden
vergezichten
en de mijne in het water

de tijd bedacht het
in de kasteeltuin
de hemel keek zachtblauw
en vroeg om roze teksten

alleen was ik
keek aan, keek om
prachtige bankjes
het wolkje
zat in het cement
in mezelf

bloesems dichten
de fazant schrikt
eenden vliegen
de foto’s liepen
en ik zat.

 Zin in een creatieve uitspanning? Maak dan ook een ready made. Bovenstaande maakte ik over mijn ongebruikelijke kunstenaarsuitje: zomaar twee uur lanterfanten met mezelf.

Zo maak je deze ready made:

  • Schrijf zo snel als je kunt een pagina vol. Kijk wat er in je leeft en naar buiten gebracht wil worden.
  • Knip een stuk van zo’n 7 regels uit
  • Knip vervolgens alle woorden die in dit stukje staan uit en gooi ze in een hoge hoed
  • Trek een voor een de knipsels uit de hoed
  • Schrijf de woorden zorgvuldig over in de volgorde waarin ze uit de hoed zijn gekomen.
  • Klaar is je ready made.
  • En als je het leuk vindt, schaaf je het gedicht een heel klein beetje bij. Heb ik ook gedaan. Ik heb bijvoorbeeld woorden weggelaten en her en der een woord als en of in toegevoegd.

 

Is het niet een heerlijke kunstvorm?