Een vredesoffensief

Illustratie: Pleun

 

Wat wens ik de ander nu het liefst toe voor de feestdagen en het nieuwe jaar? Deze vraag heb ik een paar dagen meegenomen, naar binnen, naar buiten. En zo kwam ik uit bij vrede. Waar vrede is, is liefde, heb ik ervaren. Vrede is rust, is oké zijn met wie je (niet) bent en waar je je ( niet) bevindt in het leven. Vrede is overzicht hebben. Een goede lichamelijke gezondheid is zonder vrede lang zoveel niet waard als met. Een slechte gezondheid is beter te dragen wanneer je vrede ervaart… En als ik soms ergens naar verlang tijdens het avondeten met pubers, is het… vrede. Als ik naar het nieuws kijk: vrede. Ook vraag ik me geregeld af welke beslissingen onze wereldleiders zouden nemen als zij in vrede waren met hun zuiverste zelf.
Vrede is pure ontspanning. Zeker als er eerder vuurwerk is geweest tussen mensen. Vrede is een weldaad, een werkwoord. Een toestand om steeds weer naar toe te bewegen. Nadat ik twee jaar geleden India had bezocht, viel mij pas goed op hoe vaak ik ontevreden was, een rupsje nooitgenoeg. Waar ik me overigens ook nog voor schaamde, met als gevolg nog minder vrede. India maakt licht en duister meer zichtbaar, had mijn geestelijk leraar al gewaarschuwd. En zo begon ik mijn eigen vredesoffensief.
Ik merkte dat het deels een gewoonte was om in de ontevreden-modus te zitten. Ik kwam erachter dat ik teveel keek naar wat er niet was (niet genoeg aandacht, bevestiging, harmonie). Ik richtte mijn blik hiermee de verkeerde kant op. Loslaten was wat nodig was. Het loslaten van verlangens en verwachtingen die borg staan voor teleurstellingen. Ook realiseerde ik me dat ik mijn vinger te vaak naar anderen wijs als er iets niet goed gaat. Keek ik wéér de verkeerde kant op. Het valt ook niet mee om in de eigen spiegel te kijken! Maar het loont wel: dit bij mijzelf blijven, het naar binnen luisteren. Het maakt krachtig en zorgt ervoor dat ik zelf aan het roer sta (=vredesmacht :). Vrede is daarom voor mij ook dankbaarheid en vreugde. Ik ben steeds meer blij met mezelf en mijn omgeving. Met mijn hele leven!
Daarom wens ik jou en mij (meer) VREDE!
Bijna vertrek ik weer naar India. Ben benieuwd wat er nu gaat schuren/glans behoeft…

Moeder Ganga

Eigenlijk ben ik net iets te laat om jou een pracht 2017 te wensen. Ik was namelijk elders, waarover hieronder meer… Maar ik doe het toch: de ander iets moois wensen is toch altijd fijn? Daarom: een jaar vol lichtpuntjes, (schrijf)plezier en nog veel meer creativiteit gewenst.

Dit beleefde ik rond alle feestdagen:

 

moeder ganga

 

Moeder Ganga

Overal waar ik was, liep u naast me. Soms vlakbij, soms op afstand. Vanuit de Himalaya sluipen we om u heen met de auto, in de stad lopen we aan uw zijde en eten we elke middag op een nieuwe plek met het uitzicht op uw grijsgroene wateren. Dan zachtjes meanderend, dan woest kletterend. Altijd heilig stromend, zonder begin, zonder einde. Alle handel en wandel in en om Rishikesh is op u afgestemd. De tempels liggen aan uw voeten. Overal mensen die bij u bidden en voor u zingen. Daar wordt iemand gedoopt, daar een offer aan u gebracht met bloemen of kaarsen. In de verte een lijkverbranding. Zo’n honderd meter verderop wassen wij onze voeten en zonden schoon. Ondertussen wordt er gegild vanuit de boten vol rafters.

Elke ochtend loop ik vanuit het hotel naar u toe. Voorbij de huizen, de hutjes, de tentjes. Voorbij de zwerfhonden, de varkens en natuurlijk de heilige koeien. Voorbij de winkeltjes met groenten, pinda’s en zakjes snoep. Voorbij de fietsers, brommers en toeterende tuk-tuks die steeds stoppen om te vragen of ik een lift nodig heb. Voorbij het beeld van Shiva, die een klein tempeltje aan de weg siert. Voorbij de dam, die u stopt en leidt. Daar te zitten, met al mijn duizenden gedachten. Duizend stappen van meditatie vandaan. En toch het gevoel hebben lichter te worden. Eén te zijn. Volkomen vrij. Daar in uw schoot. Ik had er voor eeuwig willen blijven.

Het papier als spiegel

Schrijven laat zien wat er in je leeft, wat er onder de oppervlakte aanwezig is en wat in beweging gezet wil worden. Ook voor mij zelf werd de kracht van het schrijven weer heel tastbaar, toen ik een portret maakte van een oude vriend die afgelopen november stierf.

In een paar minuten verscheen op papier wat deze leermeester zo bijzonder maakte voor mij: zijn grote rust waarin het zo prettig toeven was, het vertrouwen dat hij uitstraalde, en bovenal zijn vermogen om zonder oordeel te luisteren.

Schrijven maakt bewust! Van mensen, gebeurtenissen, processen, talenten, verlangens en gevoelens die gekend willen worden. En schrijven zorgde ervoor dat ik hem nog meer ben gaan waarderen. Dag lieve Jac.

 

 

Foto: Marry van Veldhuijsen, Henschotermeer, december 2014

Sprookjesfiguurzagen

Dag verlopen verlangens

dag vooringeplaatjesheid

dag starrigdom en verheerlijkzin

 

ik ga sprookjesfiguurzagen

luchtkastelen doorprikken

de ontwaakvlam opstoken 

 

beide voeten op de grond

om buiten de lijntjes

te kunnen kleuren.

 

Foutje, bedankt

 

 

Foutje gemaakt

U zegt?

Foutje gemaakt vandaag

Ernstig?

Tja, zou kunnen

Een ja of nee graag

Ik twijfel

Ik wilde helpen

En dat was op zich gewenst

Maar ik was wat pro-actief

Een gevoel van ongepast gedrag bekroop me

En daarom bedacht ik me op het laatste moment

Maar in plaats van naar het rode kruis te bewegen

Liep m’n muis naar verzenden

 

Een Freudiaanse vertyp-ing?

Tja

Eerst was er de hoogmoed

En nu de val

een foutje dus

Wat zal de klant ervan vinden?

Het is nog stil aan de andere kant

Wat het ergste is dat kan gebeuren?

Dat ik iemand nodeloos heb gekwetst

Oh ja, en minder nobel:

dat ik afgewezen word

beide liggen zwaar op de maag

maar nu komt het

vlak voor het zwarte gat daagde het me:

Laat ik maar lief zijn voor mezelf

Het kan niet meer zo zijn

Dat ik me pas weer oke voel

Als de ander hiervoor ‘toestemming’ heeft gegeven

en zo komt het dat ik vandaag

aardig heb kunnen wegblijven

Uit het diepe spoor, het ingesleten patroon

Waarin staat gekerfd:

Ik ben een slecht mens

En dat is dan toch weer winst

Ik mag mens zijn

En morgen weer iets meer

En zoals mijn Reiki-lerares altijd zegt:

‘Bijna alles kun je corrigeren’

Ik kan niet wachten

 

 

Meedoen aan dit 365 dagen project?

[Lees meer…]