Schrijfgroep

Een elfje over vanavond…

Schrijfgroep

Laatste keer

Van dit jaar

Samen spelen, samen delen

Dankbaar!

en een rondeel…

Schrijven is…

samen vuurtjes stoken op papier

en je warmen aan de woorden

schrijven is

thuiskomen bij jezelf

spelend jouw verhaal sprokkelen

vuurtjes stoken op papier

dat is samen schrijven

Wij zijn een kunstwerk!

Kunstenaarsuitje in Atelier300c

 

Afgelopen weekend ging de Schrijfgroep op ‘werkbezoek’ bij Atelier300c in Amersfoort. Wat een feest was het: één die zich woord voor woord en veeg voor veeg opbouwde. Van stil genieten tot gedeelde vreugde. Een avond waarop het anders kijken als een dominosteen voortrolde en de creatieve sappen onze cellen vulden. Schrijven is genieten, schilderen is genieten! Alles wat je met liefde en aandacht doet, is genieten. ’t Is echt. Op vrijdag 10 januari van 10.00 tot 14.30 uur organiseren Atelier300c en Bijzondere Verhalen deze workshop voor een ieder die nieuwe, creatieve verbindingen wil leggen. Maar dit terzijde.

De conclusie van deze avond: wij zijn een kunstwerk!

Dit vraagt om een elfje.

elfje 

Kunstenaarsafspraakje

Voeden van

de scheppende bron

Jezelf ontmoeten in een

schilderij

 

Schrijfoefening

Dit was de eerste opdracht: maak een lijstje van 20 mogelijke functies van een kwast. Laat je fantasie de vrije loop.

Kies nu een functie uit, die met je aan de slag wil. Die vraagt om een verhaal. Maak eventueel een cluster van verhaal ingrediënten om je fantasie te prikkelen. Schrijf in 7 minuten je tekst.

 

Dit stukje maakte Schrijfgroeper van het eerste uur Cristel:

 

Het is niet makkelijk om als kwast geboren te worden. De kans om het hoogst haalbare op kwastniveau te bereiken -het brengen tot erotische kietelkwast- is niet zo groot. Dat is me dan ook niet gelukt. Mijn start was sowieso al slecht. Ik werd vrijwel direct ingezet om poep uit geribbelde schoenzolen te peuteren. Zo vies, stinkend en denigrerend goor. Zowel mijn harige hoofdje als mijn puntige eindje moesten er keer op keer aan geloven. Maar oh, wat had ik dat werk graag nog jarenlang gedaan….nu wetend dat dat nooit meer mogelijk zal zijn…nu ik als openhaardhout bijna opgebrand ben. Ik voel nog slechts een klein stukje smeulend houten lijf; mijn mooie kwastharen vatten langzaamaan vlam.

Mijn laatste gevoel en hoop is dat dit in vuur en vlam staan dicht bij de erotische kietelervaring in de buurt komt….

 

De kunst … van het schrijven

Op vrijdag 10 januari van 10.00 tot 14.30 uur organiseer ik samen met Atelier300c een nieuw kunstenaarsuitstapje. Deze is toegankelijk voor iedereen. Inclusief lekkere lunch. Binnenkort volgt hierover meer informatie. 

 

‘Dit is mijn verhaal’

Dit is zijn verhaal

Stralend middelpunt. Op weg naar liefde en vrede. In Leersum is hij nu, zijn vierde AZC in Nederland, een land dat voelt als zijn moeder. Een land, waar hij kan zijn wie hij is: een MENS, ongeacht afkomst, sekse, religieuze overtuiging. Toen hij hier net was, zag hij hoe Nederlandse vrijwilligers maaltijden serveerden aan vluchtelingen, hoe ze tafels opruimden, de eetzaal schoonmaakten. Voor hem, voor zijn medevluchtelingen. Het stof van de samenleving in andere landen. ‘Hoe kan ik helpen?’, dacht hij. Hij begon de tafel waaraan hij at, af te ruimen. ‘Of hij wel goed bij zijn hoofd is’, vroegen zijn tafelgenoten. ‘Een man uit zijn land doet dat niet.’ ‘Zelfs dieren ruimen achter zichzelf op als ze hebben gegeten’, vertelde hij hen. ‘Doe iets terug voor deze aardige mensen, die ons zo ruimhartig ontvangen.’ En hij vertelde hen over de gevluchte mensen uit zijn dorp. Hoe zij in tentenkampen in buurlanden terecht kwamen. Ze dienden op de grond te slapen, kregen niet eens een deken. Meisjes van twaalf werden er misbruikt. Deze dorpelingen keerden terug naar huis. Stierven liever op hun eigen plek dan in deze omstandigheden te moeten leven. En hij, hij vluchtte uiteindelijk naar Nederland.

Zwerfvuil opruimen

Zijn familie liet hij achter, net als al zijn bezittingen. Rijker dan ooit voelt hij zich nu. In eerste instantie weigerde hij zijn wekelijkse toelage van een paar tientjes, die de Nederlandse staat hem gaf. ‘Ik wil er voor werken’, vertelde hij de ambtenaar. ‘Laat me schoonmaken, oude mensen helpen, kinderen verzorgen.’ Maar dat paste niet in het systeem. En daarom kijkt hij zelf waar hij van dienst kan zijn. in Leersum begon hij zwerfvuil op te ruimen op en rond het AZC. Al snel kreeg hij gezelschap. Inmiddels hebben ze het terrein uitgebreid naar Doorn. Met 20 mensen zijn ze nu. En aan iedereen die het horen wil, vertelt hij over liefde en vrede, HET medicijn tegen wrok, haat en onrust. Laten we samen mens zijn en iets voor elkaar betekenen.

Met hem en met vele anderen heb ik de afgelopen maanden mogen schrijven onder de vleugel van Stichting De Vrolijkheid. Want ook elke asielzoeker heeft een uniek eigen verhaal. Over anders kijken gesproken. Vind je het leuk om over hun verleden, heden en toekomstdromen te lezen? Hun foto’s te zien?

 

Expositie ‘Dit is mijn verhaal’:

Duur: 14 november t/m 21 december 2013,

Presentatie magazine: donderdag 14 november, 19.30 uur

Plaats: in de Cantina van Cultuurhuis Doorn

Adres: Kerkplein 2,3941 HV Doorn

 

 

Zomerheimwee

Het zonnetje op m’n bol: wat verlang ik hiernaar. Alhoewel ik de schoonheid van de vier seizoenen kan zien, heb ik met de overgang van de zomer naar de herfst de meeste moeite. Daarom blik ik graag even terug op onze Franse vakantie en neem ik vandaag op deze manier een glimp van de zomer mee : ). Wat lag ik daar lekker op m’n ligbed, omringd door geluiden van zwemplezier en de muziek van de natuur.  

 

 

Haiku over de Franse zomer

 

Kom maar te voorschijn

Ik hoor je, maar zie je niet

Krekelig raak ik

 

Warme woorden schrijven in de koude herfst

 

Het is herfst

maar ’t voelt als winter

tijd om naar binnen te keren

warme woorden te schrijven

zonnige zinnen te sprokkelen

en gekke gedichtjes te stoken

 

 

Je bent de komende weken van harte welkom om je schrijfvuur aan te wakkeren in het Schrijftheater.

Dinsdagavond 24 september start de nieuwe Schrijfgroep,

woensdagochtend 25 de cursus ‘Verhalen over mijn leven’,

zaterdag 28 september vindt de eendaagse workshop ‘Portret van mijn vader’ plaats

en op 12 oktober volgt: Portret van mijn moeder.