De Ode

 

 

Wat blijkt: nog leuker dan een ode te maken, is er een te ontvangen!

Op 2 september stond ik met fotografe Stephanie Dumoulin op Festival Tuin 5 in Zutphen. Samen maakten we ode’s van mensen, oftewel liefkozingen in woord en beeld. Dat je ook een ode voor jezelf kunt laten maken, vonden sommigen een gek idee. ‘Dat doe je toch niet’, hoorden we. Juist wel, vinden wij. Te vaak leggen we de nadruk op wat niet werkt of op hetgeen minder fraai is aan onszelf. Maar mensen zijn ook zo mooi, van binnen en van buiten. Laten we ons daarop richten en onszelf vieren. Met een ode bijvoorbeeld.

Op aandringen van zijn vrouw maakte René zichzelf het hof. Hij trok met Stephanie het weiland in voor “z’n mooiste foto ooit” en vertelde over zichzelf in de rozer dan roze caravan.

 

Dit was zijn reactie:

René: “Wat een mooie ode: hartverwarmend, liefdevol, ontroerend. Heb ik dit verdiend? Ik ben er gewoon stil van. je hebt het prachtig weergegeven. Hier kan ik echt iets mee.”

 

En hij besloot zijn mail met: “Wat een geweldige job hebben jullie. Zo brengen jullie heel veel liefde en positieve energie in de wereld. Ik ben blij en dankbaar dat ik die (roze) drempel ben overgestapt en jullie dit voor mij hebben willen doen.”

 

Het past niet, he, om nu een welles-nietes spelletje in te zetten. Laat ik het er dan maar bij houden dat het maken van de ode’s volgens mij net zo leuk is als het ontvangen. Een dankbare taak bovendien.

 

En zo ziet een ode eruit! Natuurlijk is het ook mogelijk om een ode voor een ander te maken!

 

 

 

 

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.