Ode aan het lanterfanten

 ode aan het lanterfanten

 

365 dagen project-Light

 

Ik geef het onmiddellijk toe: ik doe aan een 365 dagen project-light. Want ik schrijf niet elke dag en dat is ook nooit mijn ambitie geweest. Zoveel realiteitszin heb ik net weer wel, want met gezin, werk, huishouden, Reikimasterschap en aanverwante zaken, zijn mijn dagen goed gevuld. Maar de afgelopen maand heb ik het heel bont gemaakt, zelfs voor de lightvariant. Op 29 mei schreef ik mijn laatste blog. Deze ging over het feit dat ik zo moe was… en dat steeds meer zaken me moeite gingen kosten, dingen die ik, wanneer energiek, juist erg leuk vind om te doen. Ja, ik had het gevoel dat er ergens in mij een rood lichtje knipperde.

 

Van een retraite komt een retraite

 

Vlak daarna ging ik op retraite: drieënhalve dag zo een puntig mogelijk zijn. En zo kwam het inzicht dat een tandje terug wenselijk was. Af en toe een paar uur niet werken, maar gewoon zien wat er wil gebeuren. En dat was fijn, want doordat ik onder schooltijd vóór anderen schrijf en in de avonduren geregeld mét anderen schrijf en doordat de kinderen steeds later naar bed gaan, blijft er zo weinig lanterfanttijd over. Maar geen geklaag, dat zeker niet, het was fijn om deze keuze te maken. Want van moe en moeite verzand ik uiteindelijk in het giftige moeten. En dat is weer helemaal uit mijn systeem!

 

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.