Geluk

geluk stroomt

Foto: Stephanie Dumoulin

 

Van donderdagavond tot gisteravond ben ik op retraite geweest met de bewustzijns- en mediatiegroep, waarvan ik deel uitmaak. Wat een rust, ontspanning en geluk heb ik ervaren tijdens deze dagen. En wat is mijn blik dan anders: zoveel ruimer en zonniger. En dat terwijl ik me over het algemeen best heel fleurig voel. Daarom vandaag een elfje over deze indrukken. Hierna zal ik mijn serie over beestjes en auto’s vervolgen 🙂 .

 

 

Geluk

het stroomt

en zoekt verbinding

ik zie het licht en

zwem!

 

 

Een eigenwijs elfje is dit. Met een woord te veel. Heerlijk toch?!

 

Meedoen aan dit 365 dagen project?

Lees meer op pagina 2 [Lees meer…]

Meditatie-elfje

 

 

Mediteren

stil worden

Naar binnen kijken

Zicht op mijn zelf

zegen

Liever delen dan oordelen

Delen of oordelen?

 

Tijdens een les die ik laatst gaf, mocht ik het weer zien:

 

Om te kunnen delen, dien je eerst te bouwen. Takje voor takje, woord voor woord. Van veraf naar dichtbij. Van ik en jij naar wij. Van aftasten naar vertrouwen.

 

Laatst mocht ik ook dit weer ervaren:

 

Door te oordelen, breek je af. Woord voor woord, takje voor takje. Van dichtbij naar afstand. Van wij naar ik en jij. Van vertrouwen naar aftasten of erger: naar angst.

 

Ja, van het oordelen wil ik graag genezen… liever deel/luister ik open hartig. 

 

 

We love you

Iranians, we will never bomb your country, we love you!

 

 

Hoe posters op fb mensen over de wereld met in elkaar in liefde kunnen verbinden…

Bruggenbouwer Ronny Edry

Israëliër Ronny Edry heeft in een paar maanden tijd een brug gebouwd tussen de gewone Israëliër en Iraniër. Zo wil hij de al 10 jaar dreigende oorlog van een andere dimensie te voorzien. Op 14 Maart 2012 plaatst Ronny, grafisch ontwerper, z’n eerste poster op fb, zoals hij vaker doet. Hij wil een statement maken tegen de stemmingmakerij tussen Israël en Iran. Hij vraagt zijn fb-vrienden de poster te delen, zodat deze ook Iraniërs zal bereiken. Want hij wil geen oorlog, hij wil niet dat de Iraniërs iets slechts overkomt. Hij wil hen juist beter leren kennen, een keer koffie drinken en over sport praten. En zijn vrienden denken er net zo over, schrijft hij. Of er misschien Iraniërs zijn, die dezelfde mening zijn toegedaan…

Toespraak

Zonder dit te kunnen bevroeden, brengt Ronny een enorme beweging op gang. Al snel poseren niet alleen Israëliërs voor posters zoals de eerste, maar ook Iraniërs en mensen van over de hele wereld. Inmiddels is de campagne aangescherpt, omdat de politieke toestand dit vereist. Zowel Iraniërs als Israëliërs verkondigen deze boodschap op posters: ‘Not ready to die in your war’.

Wil je hier alles van weten? Kijk dan naar de ontroerende toespraak van Ronny op ted.com. Doen hoor! Klik hier:

 

isreal loves iran

Anders kijken

Ronny Edry heeft het anders kijken letterlijk en figuurlijk tot een kunst verheven. Hij laat zijn stem horen en zien. Gaat van zichzelf uit, denkt vanuit mogelijkheden en liefde bovendien, ondanks het feit dat hem jarenlang allerlei verwensingen en dreigementen van Iraniërs zijn gevoerd. Zo brengt hij door iets heel klein te maken iets heel groots op gang.

Ik vind het zo knap en bijzonder dat deze man en al die andere mensen zichzelf zo hebben durven laten zien in campagne. Door zijn actie komen beide landen voor het eerst sinds heel lange tijd op een positieve manier in het nieuws. Doordat Ronny zijn hand uitstak.

 

Aanwezig zijn

bron: Flow Magazine

bron: Flow Magazine

 

In het hier en nu leven, is een voorwaarde voor het anders kijken. En juist dit aanwezig zijn, is voor mij een (levens)grote uitdaging. Vaker ben ik weggevlogen op een van m’n denkwolken of doe ik twee dingen tegelijk. Geregeld moeten de kinderen me drie keer roepen, voordat ik hen hoor; eet ik, terwijl ik werk; of laatst nog: meander ik tijdens het koken weg naar een moeilijk gesprek dat mijn vriendin met een buurvrouw heeft gevoerd (!).

Gedachitaal

Ik hoor mezelf ook steeds dingen zeggen die ik niet bedoel: ‘Eet even je sokken op’ tegen de kinderen of ‘Kunt u me doorverbinden met de burgemeester?’, terwijl ik de wethouder mocht interviewen. Maar de meeste tijd besteed ik ‘gedachitaal’ aan mijn kilometerslange things to do-lijst. Ben ik met de toekomst bezig, terwijl je alleen in het nu kunt handelen. Dat kan anders! Wie afwezig is, neemt eigenlijk nergens deel aan. Gedachten zorgen er bovendien voor dat ik in mijn hoofd ben in plaats van mijn hart: daar waar ik toch echt wil zijn.