Met nieuwe ogen kijken

 

Een van mijn lievelingsverhalen over schrijven, is afkomstig van professor, arts en schrijfster Rachel Naomi Remen. In haar praktijk begeleidt ze een zeer succesvolle kankerchirurg, die geen voldoening meer haalt uit zijn werk. Hij is cynisch geworden en depressief. In plaats van Prozac schrijft ze hem proza voor. Elke dag mag hij in een dagboek antwoord geven op drie vragen: Wat verraste me vandaag? Wat raakte me vandaag? En wat inspireerde me vandaag? Waar hij de eerst dagen op alle vragen ‘niets’ antwoordt, begint hij steeds meer te schrijven over hetgeen hij ziet en voelt. Ziet hij eerst alleen tumoren als patiënten hem bezoeken, nu krijgt hij oog voor de mens en raakt hierover met hen in gesprek. Hij ziet plotseling hoe de jonge moeder ondanks de afbraak van haar lichaam door chemo en bestraling haar kinderen liefdevol verzorgt en zegt haar dit. Voor het eerst in al die maanden ziet hij een lach op haar gezicht. Zijn werk en leven blijken veel meer betekenis te hebben dan hij dacht. Ook zijn patiënten gaan totaal anders op hem reageren.

Natuurlijk is een schrijfcursus iets heel anders dan therapie, maar toch geeft dit verhaal prachtig weer welk cadeau schrijven over je leven kan zijn: het stelt je in staat om met nieuwe ogen te kijken naar jezelf en je omgeving.

 

Schrijfinspiratie

Ook benieuwd wat deze vragen voor jou kunnen betekenen? Het kost je maar een paar minuten in de avond.

 

Nog even op een rij:

Wat verraste me vandaag? Wat raakte me vandaag? En wat inspireerde me vandaag?

 

Ik ben benieuwd wat het voor jou doet. Wil je me laten weten wat het jou heeft gebracht?, mail me dan op info@bijzondereverhalen.nl .

 

 

 

 

 

Zomerwens!

voorkant zomerwens def 001

Basisschoolblues…

En opeens is hij elf – bijna 12- en laat hij acht jaar basisschool achter zich. Het eerste elfje maakte ik voor de speech ter ere van de lancering van afscheidsglossy. Maanden hebben zij eraan gewerkt, ik mocht helpen. Tijdens het schrijven heb ik graag dat het stil is, zodat iedereen lekker in zijn eigen verhaal kan duiken. Welgeteld vier minuten duurde het eerste en laatste stiltemoment van deze klas… Het is/was een heerlijke groep. Vier elfjes op een rij:

 

 Basisschool-elfjes

 

Groep8

Bont gezelschap

Soms hééél bont

Maar vooral heel gezellig

Groep8

 

 

Eindmusical

22 kinderen

Zo vol enthousiasme

Van basisschool-raps naar basisschool-blues

afscheid

 

 

Genoten

mooie kinderen

wat een vuurwerk

wat een mooie avond

dankbaar

 

 

Zoon

blond prachtexemplaar

al zo groot

toe aan nieuwe stap

mooi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reiki-elfje

Foto: Stephanie Dumoulin

Foto: Stephanie Dumoulin

Zojuist weer een Reikibehandeling genoten. Ik behandel mezelf haast iedere dag, maar het is oh zo fijn om er af en toe een te ontvangen!

 

 

Reiki-elfje

Reiki

Hemels geschenk

Ik stroom van

top tot teen en

terug

Bijzonder

Het voelt zo bijzonder om deel te mogen uitmaken van iemands leven. Om werkelijk betrokken te zijn en te mogen helpen wanneer dat nodig is. Die vanzelfsprekendheid, die harte-lijkheid, het welkome gevoel. Vandaag heb ik al weer ongebreideld met jou mogen knuffelen, lopen, tillen, dragen… trappen af, duinen op; op schoot, in de draagzak. Overgave in eigen persoon, of je nu huilt, lacht, eet of slaapt. Zo mooi, zo gaaf. Vier weken oud ben je nu. Je moeder verkeert in permanente staat van vervoering. Het slaaptekort staat haar goed, haar ogen zijn blauwer dan ooit en stralen als bergkristallen. Door jou. Ze had al niet meer op jouw komst gerekend. Haar diepe wens losgelaten. En nu ben je er dan toch en mag ik meedelen in de vreugde. Ja, dat voelt heel bijzonder.