Moeder Ganga

Eigenlijk ben ik net iets te laat om jou een pracht 2017 te wensen. Ik was namelijk elders, waarover hieronder meer… Maar ik doe het toch: de ander iets moois wensen is toch altijd fijn? Daarom: een jaar vol lichtpuntjes, (schrijf)plezier en nog veel meer creativiteit gewenst.

Dit beleefde ik rond alle feestdagen:

 

moeder ganga

 

Moeder Ganga

Overal waar ik was, liep u naast me. Soms vlakbij, soms op afstand. Vanuit de Himalaya sluipen we om u heen met de auto, in de stad lopen we aan uw zijde en eten we elke middag op een nieuwe plek met het uitzicht op uw grijsgroene wateren. Dan zachtjes meanderend, dan woest kletterend. Altijd heilig stromend, zonder begin, zonder einde. Alle handel en wandel in en om Rishikesh is op u afgestemd. De tempels liggen aan uw voeten. Overal mensen die bij u bidden en voor u zingen. Daar wordt iemand gedoopt, daar een offer aan u gebracht met bloemen of kaarsen. In de verte een lijkverbranding. Zo’n honderd meter verderop wassen wij onze voeten en zonden schoon. Ondertussen wordt er gegild vanuit de boten vol rafters.

Elke ochtend loop ik vanuit het hotel naar u toe. Voorbij de huizen, de hutjes, de tentjes. Voorbij de zwerfhonden, de varkens en natuurlijk de heilige koeien. Voorbij de winkeltjes met groenten, pinda’s en zakjes snoep. Voorbij de fietsers, brommers en toeterende tuk-tuks die steeds stoppen om te vragen of ik een lift nodig heb. Voorbij het beeld van Shiva, die een klein tempeltje aan de weg siert. Voorbij de dam, die u stopt en leidt. Daar te zitten, met al mijn duizenden gedachten. Duizend stappen van meditatie vandaan. En toch het gevoel hebben lichter te worden. Eén te zijn. Volkomen vrij. Daar in uw schoot. Ik had er voor eeuwig willen blijven.

Eerste boekrecensie binnen!

De eerste boekrecensie is binnen, en wat voor één! Recensent, tekstschrijver en communicatieadviseur Hanneke Tinor-Centi noemt Hoe overleef ik mijn dood? Een boek over lijden een “diep rakend en taboedoorbrekend boek”. Ook schrijft ze: “Gebruikmakend van een zeer passende, respectvolle en zorgvuldige schrijfstijl verkent Van Veldhuijsen de belangrijke vragen die ons met regelmaat bezighouden over doodgaan en het vaak bijkomende lijden door middel van verschillende troostrijke, verhelderende en bemoedigende interviews.”

Eveneens mooi om terug te krijgen: “Het pleit overigens voor de auteur dat zij deze levensvragen voorlegt aan mensen met zulke gevarieerde levensovertuigingen.”

En: “Wat mij overigens opvalt is dat er, naast de diverse –soms tegengestelde- overtuigingen ook belangrijke overeenkomsten zijn waarmee mensen naar de dood kijken. Zo blijkt dat voor alle mensen in hun laatste fase de relatie met anderen het belangrijkste is. Ook acceptatie van het onvermijdelijke feit dat het einde nabij is, blijkt heel belangrijk.”

Dankbaar voor deze recensie!

 

Kunstenaarsuitje met de Troubadour

Seizoen afsluiting Schrijfgroep

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Landschap zingen en een echt Schrijftheaterlied maken: zo bracht de Schrijfgroep haar tweejaarlijkse kunstenaarsuitje door. Dit keer had ik een externe kunstenaar uitgenodigd om ons te helpen de creatieve bron te vullen en de innerlijke kunstenaar te voeden. Onder de bezielende leiding van troubadour met de prachtige stem, Boudewijn Hansen, gingen we uit (zinnig) zingen en songwriten! Eerste keren oftewel nieuwe ervaringen zijn goud waard als het gaat om opladen en nieuwe creatieve verbindingen.

 

Het resultaat:

  • een flinke dosis inspiratie
  • samen schrijven, samen delen
  • een heerlijk avondje uit!

 

En dit alles op een prachtplek in Wijk bij Duurstede, aan de dijk, waar na vele nieuwe millimeters regen overdag de zon die avond stralend aanwezig was. We vertoefden er op de veranda, in de boomgaard en rond de vuurton. Samen zingen en samen luisteren naar de mooie liedjes van Boudewijn, een echt samenzijn.

In het Schrijftheaterlied staat verwoord wat schrijven met jou, mij en ons doet. Wat een mooi werk heb ik, he, luister maar….

Bijzonder

Het voelt zo bijzonder om deel te mogen uitmaken van iemands leven. Om werkelijk betrokken te zijn en te mogen helpen wanneer dat nodig is. Die vanzelfsprekendheid, die harte-lijkheid, het welkome gevoel. Vandaag heb ik al weer ongebreideld met jou mogen knuffelen, lopen, tillen, dragen… trappen af, duinen op; op schoot, in de draagzak. Overgave in eigen persoon, of je nu huilt, lacht, eet of slaapt. Zo mooi, zo gaaf. Vier weken oud ben je nu. Je moeder verkeert in permanente staat van vervoering. Het slaaptekort staat haar goed, haar ogen zijn blauwer dan ooit en stralen als bergkristallen. Door jou. Ze had al niet meer op jouw komst gerekend. Haar diepe wens losgelaten. En nu ben je er dan toch en mag ik meedelen in de vreugde. Ja, dat voelt heel bijzonder.

Schrijven is zo mooi!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met nieuwe ogen kijken

Ben ik toch een paar dagen in gebreke gebleven…  maar nu ben ik er weer. Met een terugblik op afgelopen zaterdag, de dag waarop ik de workshop “Portret van mijn moeder’ heb gegeven. Wat was dat een mooie dag. Zelfs de twee aanwezige honden konden er niet genoeg van krijgen (zie foto). Er werd geschreven over verlangens, verwachtingen, gekoesterd en gekend worden. Over verbindingen en over momenten waarop de verbinding niet optimaal was. Maar bovenal stroomde het ‘moederliefde’. Een van de deelnemers merkte op dat ze door het schrijven haar moeder met nieuwe ogen kon bekijken.

Schrijven is zo mooi! Door te schrijven, kun je helen, spelen, voor licht en lucht zorgen. Schrijven geeft overzicht en vele nieuwe kleurschakeringen aan een verhaal dat soms zo zwart-wit lijkt.

 

Zandloper

Dit is mijn zandloper over deze dag.

 

Samen schrijven over

Mooie moeders

Eerlijk

En open

Een bijzondere dag

 

Ook een zandloper maken?

Wil je je ook rijk schrijven en een zandloper maken? Misschien wel over jouw dag of jouw moeder…

De onderstaande cijfers corresponderen met het aantal woorden dat op die regel mag komen (maar je kunt natuurlijk ook lekker eigenwijs zijn). Stuur je je zandloper naar korine@bijzondereverhalen.nl, dan publiceer ik deze graag op deze plek.

 

3

2

1

2

3

 

Meedoen aan dit 365 dagen project?

Ik zie dit 365 dagen project als oefening in verwondering, verbinding en dankbaarheid. Als manier om te spelen, uit te dagen, geïnspireerd te worden. Spreekt je dit aan? Deel dan jouw open blikken via reageer, bovenaan een post of stuur een mail naar info@bijzondereverhalen.nl .

Meedoen kan zowel in woord als in beeld. Door een elfje, rondeel, haiku, ander gedichtje of verhaaltje te schrijven bijvoorbeeld, door een foto in te sturen of door een tekening te maken. En wil je schrijfinspiratie? In deze blog deel ik ook geregeld schrijfoefeningen. 

 

Abonneren

Wil je een bericht ontvangen als er een nieuwe blog is gepost? Schrijf je dan in via de onderste kolom aan de rechterkant.